
Vrijheidswoorden door Angelika Geronymaki
Voor de editie van Rotterdamse Vrijheidsmaaltijden in 2025 heeft Angelika Geronymaki het Vrijheidsgedicht geschreven
"Een voorwaarde voor vrijheid is gelijkwaardigheid en dat we dat wat ons verschillend maakt, zien als iets positiefs en iets dat verrijkt. In het gedicht spreek ik de wens uit om zacht te zijn naar elkaar. Een eigenschap die sommige mensen als vrouwelijk zien, ik zie het als iets dat de wereld meer kan gebruiken. Ik hoop dat we elkaar willen dragen, dat onze verschillen ons optillen, ook in een tijd waarin dat moeilijker lijkt", aldus Angelika.
Angelika Geronymaki maakt gedichten, theater, programma's en geeft les. Ze is gefascineerd door verandering en hoe daarmee om te gaan. Dat kunnen persoonlijke thema’s zijn, maatschappelijke of alles overstijgende. Via poëzie en theater probeert ze er vat op te krijgen, ze vergroot het uit of ze draagt een nieuwe werkelijkheid aan, waardoor er altijd ergens hoop te bekennen is. Haar gedichten zijn vaak filosofisch, filmisch, magisch realistisch en geëngageerd.
Met haar voordracht won ze de Poetry slam van Rotterdam (2021), de Schrijverspodiumprijs (2024) en stond in de finale van het NK poetry slam 2022. Ze publiceerde haar gedichten in literaire tijdschriften zoals Deus Ex Machina en Het Liegend Komijn. Ze is fictie-redacteur bij literair platform Hard//Hoofd, en performde op podia als Poetry International en in Pakhuis de Zwijger.

Vrijheidswoorden
Voeten zoeken naar vaste grond,
maar in het beminnen van het onbekende
valt zo veel nieuws te ontdekken.
Als naastenliefde grenzeloos zou zijn,
zouden alle verschillen ons optillen.
Niet de één boven de ander, maar samen vrij,
Wat aandacht krijgt groeit. We schieten de lucht in
en worden groter. Ver boven de betonjungle,
voorbij glazen plafonds en kapitaalkloven,
tussen vredesduiven, kraanvogels, regenbogen,
Naast hoop, het ding dat makkelijk wegvliegt.
onder de last van verhalen die hen verdelen.
alsof ze nooit omhoog hebben gekeken.
Samen maken we de straten zacht,
zodat als we vallen het niet in ongenade,
zodat we elkaar kunnen kennen.
zien gespreide bedden en gedekte tafels.
We zien een mens langs de Maas
een vlag hijsen van half stok omhoog.
Hij viert de vrijheid, hij zwaait,



